دلتنگي هاي منو تو..
 
 
دیگه نه شلواره پاره نشونه ی فقره؛نه سکوت نشونه ی رضایت‏..ارزش ها عوض شدن‏(‏(عوضی ها‏)‏‏)باارزش‏..
 


با توجه به نزدیک شدن با نیمه پایانی سال جاری در راه اندازی شبکه ملی و نسبت به پیغام های متداول

بچه های انجمن در مورد این موضوع تصمیم گرفتم پاسخ و بطور کلی در یک پست برای همه عزیزان بصورت

شفاف بنویسم، که البته ممکنه کمی طولـانی باشه اما مختصر و مفید برای پاسخ به تمام سوالـات هست

که ارزش مطالعه داره...





خب قبل از رفتن به سراغ اصل مطلب لـازمه که پیش زمینه ای در مورد انواع شبکه های اینترنتی در کل

دنیا و هدف از رشد و توسعه اونها داشته باشیم که بحث بسیار گسترده ای هست، اما بطور کلی شبکه

اینترنت جدای از کاربری عمومی در جایگاه یک شبکه ارتباطی داخلی برای سیستمهای داخل کشوری

مثل ارتباطات خبری وبگاها و سازمان ها یا ارتباطات پستی؛ ایمیل و ... هست که به دو روش متداول

کابل (سیم) یا کلـود (اَبــر) این اطلـاعات درون شبکه ای مخابره میشه که متاسفانه در کشور ما بروش

قدیمی و مشکل ساز کابلی و همون داستان همیشگی برخورد کشتی و در مواقع خرابی و هست!

اما در کشور های توسعه یافته برای افزایش کیفیت این خدمات و ارتباطات شبکه اینترنت بصورت کلود

و بسیار سریع و مطمئن هست!





بهمین منظور طبق تصمیمات اتخاذ شده راه اندازی شبکه ملی در واقع انتقال و راه اندازی شبکه سازمانی

ایران (آی آر) در شبکه خصوصی جدید و داخلی برای توسعه امنیت شبکه های داخلی از جنگ های نرم،

افزایش سرعت تبادل اطلـاعات و کاهش ترافیک پهنای باند و ... هست و این موضوع
بمعنای قطع ارتباط

با شبکه جهانی اینترنت نیست!

بلکه به معنای بهتر؛ راه اندازی اینترنت ملی شامل افزایش سرعت و کیفیت پایگاه های داخلی و

سازمانی مُجاز و باقی شبکه ها نیز همچنان بمانند قبل خواهند بود، که در این صورت فرق چندانی

برای کاربری نت عمومان نخواهد داشت. Lool





علت افت سرعت های اخیر و باز و بسته شدن پورت های میانبر هم، بصورت عمومی

سوئیچ پروژه های سازمان فـیـلـتـریـنـگ و ترافیک اخیر بدلیل کنترل و امنیت این شبکه

جهانی از جنگ های نرم تاسـیسـاتی هست که همواره، دود آن در چشم کاربرها هست.





در هر صورت امید است در سال های آتی با مدیریت اصولی و برنامه ریزی شده

روند رو به پیشرفتی در شبکه اینترنت کشور داشته باشیم...

پیروز و سربلند باشید،

 |+| نوشته شده در  ساعت   توسط امير حسين جعفریانی  | 
  بالا